Ο άνθρωπος στο μυαλό του οποίου, εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια, κλωθογυρίζει αυτή η ιδέα είναι ο Αλέξης Τσίπρας – ιδέα που κατέστη σχεδόν εμμονική μετά την εκλογική συντριβή του 2023. Ο Τσίπρας, έχοντας διαγνώσει –ορθά– πως το πολιτικό όχημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα αδειανό πουκάμισο στις νέες πολιτικές συνθήκες του τέλους της Μεταπολίτευσης, από το καλοκαίρι του 2023 επιτάχυνε τις διαδικασίες αποσύνθεσης του ίδιου του κόμματός του. Γι’ αυτό και θα προωθήσει τον Κασσελάκη ως μία αποσυνθετική λύση, προσδοκώντας κάποια μεσοπρόθεσμη ανασύνθεση.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό του, οι απογοητευμένοι συριζαίοι θα προσέφευγαν και πάλι σε αυτόν ως σωτήρα τους, αφού πρώτα το έδαφος θα είχε ξεκαθαριστεί από Τσακαλώτους και άλλους Φίληδες.
Όμως, μπορεί η διάγνωση να ήταν ορθή, αλλά ο Τσίπρας είχε υποτιμήσει το μέγεθος της δικής του φθοράς, ενώ αντιστρόφως υπερτιμούσε τις δυνατότητές του.
Κατ’ αρχάς, το σχέδιο αποσύνθεσης του ΣΥΡΙΖΑ δεν προχώρησε με τον τρόπο που ο ίδιος επιθυμούσε. Η παρουσία ενός ανεξέλεγκτου παράγοντα, του Κασσελάκη, ανέτρεψε τους σχεδιασμούς του, καθώς υποχρεώθηκαν από τον «Στέφανο» σε αποχώρηση και οι σαραντάρηδες της ομάδας Αχτσιόγλου. Επιπλέον, ο Κασσελάκης κατόρθωσε να συντρίψει την αντιπολίτευση στο εσωτερικό του κόμματος απέναντι στον ίδιο τον Τσίπρα, που παρενέβη ανοιχτά υπέρ της Γεροβασίλη.
Κατά δεύτερο λόγο, έχοντας ηττηθεί στο εσωτερικό του ίδιου του κόμματός του, κατέστη αναξιόπιστος, τουλάχιστον άμεσα, για οποιονδήποτε νέο ηγετικό ρόλο. Έτσι, είναι υποχρεωμένος να προχωρήσει σε αυτή την κατεύθυνση με νέους σχεδιασμούς. Όχι πλέον με την ανασύσταση ενός ισχυρού πολιτικού πόλου κάτω από την ηγεσία του, με την ανασύνθεση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά την προώθηση του λεγόμενου σχεδίου της Κεντροαριστεράς.
Και εδώ συνάντησε τις φιλοδοξίες και τις ονειροφαντασίες του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου που δεν μπορεί να χωνέψει τη σταδιακή περιθωριοποίησή του μέσα στο ΠΑΣΟΚ και στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό.
«Να έρθει το ποθούμενο», λοιπόν, μέσα από τη συνεργασία ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, αφού πρώτα θα είχαν εκπαραθυρωθεί τόσο ο Νίκος Ανδρουλάκης όσο και ο Στέφανος Κασσελάκης από την ηγεσία των κομμάτων τους. Εξ ου και η στρατηγική(sic) συμμαχία του Τσίπρα με τον Γιώργο Παπανδρέου, ώστε να ανοίξει πρώτα η κρίση στο ΠΑΣΟΚ για να ολοκληρωθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Καθώς όμως ο Τσίπρας έχει αποδυναμωθεί, το νέο ενωτικό σχήμα, υπ’ αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί να τεθεί υπό την ηγεσία του, πόσο μάλλον εκείνη του ΓΑΠ. Ξεκινώντας λοιπόν για «να τα αλλάξει όλα», όπως τον καλούσε το παλιό σύνθημα, προσγειώθηκε μαζί με τον ΓΑΠ!
Και επειδή κανένας από τους πασόκους πολιτευτές δεν μπορεί να εμφανιστεί με ενωτικό προφίλ απέναντι στους συριζαίους, η μόνη πιθανότητα, ελλείψει από μηχανής θεού, θα ήταν μάλλον ο δήμαρχος της Αθήνας, Χάρης Δούκας. Πράγματι, ο τελευταίος δεν είναι απόλυτα ταυτισμένος με τον μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ, ενώ εξελέγη στον δήμο της Αθήνας, σχετικά πρόσφατα, ακριβώς από τη συμμαχία συριζαίων, πασόκων και… αριστεριστών. Γι’ αυτό και ιδιαίτερα το περασμένο Σαββατοκύριακο ξέσπασε μια μεθοδευμένη επικοινωνιακή καταιγίδα, προβολής του Χάρη Δούκα και του «ενωτικού» προφίλ του σε εφημερίδες και τηλεοράσεις, συχνά και της κυβερνητικής παράταξης!
Διαβάστε εδώ τη συνέχεια του άρθρου του Γιώργου Καραμπελιά στο huffingtonpost.gr. Τίτλος του: «Η κεντροαριστερά, ο Χάρης Δούκας, ο Αλέξης και ο ΓΑΠ»
Αποποίηση ευθύνης
Ο ιστότοπος είναι μια πλήρως αυτοματοποιημένη υπηρεσία συνάθροισης, ταξινόμησης και ανάρτησης συνοπτικών ειδήσεων και νέων από άλλους ελληνικούς ειδησεογραφικούς ιστότοπους, μέσω της τεχνολογίας RSS. Δεν αναλαμβάνουμε καμία ευθύνη για την επάρκεια, ποιότητα, πληρότητα ή ακρίβεια των ειδήσεων και των νέων που δημοσιεύονται. Δείτε περισσότερα στο τμήμα "Αποποίηση Ευθύνης" των Ορων Χρήσης.